Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
rodzaj terminu: tempo i dynamika

Rubato, czyli wprowadzanie swobodnych przyspieszeń i zwolnień tempa w utworze

 

 

Termin rubato pochodzi od rubare: kraść. Ale nie jak Arsene Lupin, tylko dla siebie, choć z klasą i wdziękiem, tylko jak Robin Hood: co zabrał jednemu, oddał innym

Tak właśnie postrzegane jest rubato: skraca się pewne nuty („kradnie” im czas trwania), a inne wydłuża (oddaje się im tyle czasu, ile się zabrało innym nutom). Zasadniczo rubato powinno się wyrównać w ramach taktu, ale nie jest rzadkie rubato w obrębie frazy.

Dawniej rubato oznaczało pewną swobodę rytmicznego kształtowania melodii względem akompaniamentu: akompaniament – w czasach baroku basso continuo – wybijał rytm niewzruszony, niczym współczesny perkusista, podczas gdy solista swobodnie brał i oddawał czas, spotykając się z basem tylko na początku każdego taktu (a także w węzłowych punktach harmonicznych przy modulacjach). Tak postrzegał rubato jeszcze Mozart, gdy pisał do ojca: „tutaj wszyscy są zdziwieni moim sposobem gry. Jak prawa ręka gra choć odrobinę rubato, lewa nic o tym nie wie”. Jeszcze bardziej zdumiewające jest, że Fryderyk Chopin, który słynął z gry rubato, wykonywał je dokładnie tak, jak Mozart: lewa ręka była nieporuszona, to prawa miała swobodę. Dzisiejsze „rubato chopinowskie” jest zupełnie inne od tego dawnego ideału: obie ręce zwalniają i przyspieszają synchronicznie. Podobnie jest w orkiestrze i muzyce kameralnej. Nasz gust się zmienił.

 

drukuj pdf

zobacz również:

Rytm +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Rytm to następstwo dźwięków w czasie

Klaster +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Jeden z ciekawszych efektów muzyki współczesnej!

Serializm +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Jest to kierunek w muzyce dwudziestego wieku, pochodzący od muzyki dodekafonicznej

Inwersja interwału +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Ma miejsce wówczas, gdy niższy dźwięk tworzący interwał staje się dźwiękiem wyższym (jest przeniesiony o oktawę). I odwrotnie: gdy dźwięk wyższy staje się niższym