Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
< powrót

Enharmoniczne dźwięki

rodzaj terminu: wysokość dźwięku

W systemie równomiernie temperowanym dźwięki enharmoniczne to takie, które mają różny zapis, ale jednakowe brzmienie, na przykład cis-des albo gis-as

Przy użyciu podwójnych znaków chromatycznych każdy dźwięk można zapisać enharmonicznie, np. cisis-d-eses. Przed wprowadzeniem systemu równomiernie temperowanego każdy z tych dźwięków miał inną wysokość, dlatego ich użycie było obwarowane wieloma zasadami, mającymi zapewnić dobre brzmienie (patrz też: enharmonia).

Nie tylko pojedyncze dźwięki, ale całe gamy mogą być enharmoniczne, na przykład Fis-dur i Ges-dur, a zwłaszcza Des-dur i Cis-dur. W pierwszym przypadku wybór tonacji zależy od tego, czy kompozytor preferuje tonacje z krzyżykami czy z bemolami. Natomiast z drugiej pary znacznie częściej stosowana jest Des-dur, która ma tylko pięć bemoli przy kluczu. O wiele łatwiej się to czyta niż opatrzoną siedmioma krzyżykami Cis-dur. Poza tym modulacja do tonacji dominanty w Des-dur redukuje liczbę znaków do czterech bemoli (As-dur), zaś modulacja do Gis-dur wymaga użycia podwójnych krzyżyków (fisis), bo te pojedyncze już przestają wystarczać.

 

 

drukuj pdf

zobacz również:

Enharmonia +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Zjawisko polegające na tym, że dane dźwięki nie zmieniają swej wysokości, ale mają różne nazwy i inny zapis, np. cis i des

Melizmat +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Melizmaty pojawiają się zarówno w profesjonalnej muzyce Zachodu, jak i w muzyce tradycyjnej 

Imitacja +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Termin „imitacja” pochodzi z łacińskiego słowa imitatio oznaczającego naśladowanie

Heksachord +dodaj do schowka
Wiedza
Terminy

Heksachordy wymyślił w średniowieczu teoretyk muzyki Guido z Arezzo