Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
gatunek: wokalno-instrumentalne

To element składowy oper, oratoriów i kantat, w którym środkiem wyrazu nie jest zwykły śpiew, lecz imitowanie mowy

Źródłosłów: z łaciny recitare – deklamować.

Recytatyw pojawił się w XVII wieku wraz z powstaniem opery i miał dla niej istotne znaczenie. Ponieważ w śpiewnej arii bohater ukazywał pewne emocje, uczucia, funkcją recytatywu stał się rozwój akcji, prowadzenie dialogu albo opowiadanie o wydarzeniach. Z tego powodu w recytatywie wykorzystywano odpowiednie środki muzycznego wyrazu: nieregularną strukturę rytmiczną, krótkie formuły melodyczne, które oddawały podstawowe intonacje pytania, westchnienia i inny specyficzny akompaniament. I właśnie różne podejście kompozytorów do akompaniamentu doprowadziło do powstania dwóch rodzajów recytatywu. Recitativo secco (po włosku oznaczający „suchą deklamację”) wyróżniał się tym, że deklamacja solisty rozwijała się na tle akompaniamentu jednego instrumentu, najczęściej klawesynu. Recitativo accompagnato, jak sugeruje sama nazwa, był wykonywany przez śpiewaka z towarzyszeniem orkiestry.

 

drukuj pdf

zobacz również:

Kantata +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Wieloczęściowy utwór wokalno-instrumentalny oparty na świeckim lub religijnym tekście

Opera +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Utwór sceniczny będący połączeniem tekstu (zwanego librettem) i muzyki, wykonywany przez śpiewaków - solistów, chóry, orkiestrę, zwykle w teatralnej oprawie, z wykorzystaniem scenografii, kostiumów, gry aktorskiej, czasem tańca

Aria +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Solo wokalne z akompaniamentem instrumentów, najczęściej pochodzi z opery lub oratorium

Interludium +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Ten krótki utwór ma ważny wpływ na całość muzycznej formy