Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
< powrót

Concerto grosso

gatunek: instrumentalne

Typ koncertu popularny w epoce baroku, napisany na niewielką grupę instrumentów solowych i orkiestrę

Źródłosłów: z włoskiego concerto grosso [czyt. konczerto grosso] – wielki koncert.

Wielki efekt, który sprawiał wielki koncert, polegał na stworzeniu możliwości dialogu pomiędzy dwiema konkurującymi grupami instrumentów i wykorzystaniu kontrastów dynamicznych. Od klasycznego koncertu różnił się liczbą solistów. Grupa instrumentów solowych nazywała się concertino (składała się z pierwszych i drugich skrzypiec, wiolonczeli i klawesynu). Rywalizował z nią zespół orkiestrowy, nazywany tutti albo ripieni Pierwsze doskonałe wzorce concerto grosso stworzył rzymski kompozytor Arcangelo Corelli pod koniec XVII wieku. Utwory takie pisał także Antonio Vivaldi.

Concerti grossi powstają także w czasach współczesnych. W Polsce do tego gatunku sięgali m.in. Krzysztof Penderecki i Paweł Szymański.

Concerto grosso B-dur op.6 nr 7 | Georg Friedrich Händel
Concerto grosso na 3 wiolonczele i orkiestrę
drukuj pdf

zobacz również:

Sekwencja +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Sekwencja to rodzaj pieśni liturgicznej z tekstem o charakterze poetyckim, bardzo popularnej w średniowieczu

Oratorium +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Wokalno-instrumentalne dzieło muzyczne przeznaczone dla śpiewaków-solistów, chórów i orkiestry, zazwyczaj oparte jest na tekście religijnym, jakiejś biblijnej historii

Motet +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Wokalny utwór muzyczny popularny w średniowieczu, składał się z tenoru – głosu głównego i dodatkowych głosów, mógł być oparty na tekstach religijnych lub świeckich

Madrygał +dodaj do schowka
Wiedza
Gatunki

Utwór na kilka głosów, zwykle bez akompaniamentu instrumentów, szczególnie popularny w XVI I XVII wieku