Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
< powrót

Felix Mendelssohn | Sen nocy letniej: Uwertura, Scherzo, Marsz Weselny

kompozytor: Felix Mendelssohn
rodzaj: instrumentalne
Sen nocy letniej: Uwertura, Scherzo, Marsz Weselny | Felix Mendelssohn

Trudno uwierzyć, że ten utwór został napisany przez 17-latka

Genialnemu nastolatkowi wpada w ręce dzieło geniusza w kongenialnym nowoczesnym przekładzie, wstrząśnięty do głębi pisze jedno ze swych największych arcydzieł – tak w skrócie streścić można historię powstania Uwertury do „Snu nocy letniej” Feliksa Mendelssohna-Bartholdy"ego. Owym dziełem geniusza jest sztuka Szekspira, przełożona na niemiecki przez jednego z prekursorów niemieckiego romantyzmu, Augusta Schlegla, zaś natchnionym młodzieńcem 17-letni Mendelssohn, przez elity Berlina rozpoznany już jako „nowy Mozart”, aczkolwiek nieznany jeszcze szerszej publiczności. Muzykolodzy do dziś nie mogą nadziwić się kompozytorskiej dojrzałości utworu, który wyszedł spod pióra tak młodego człowieka. Uwerturę Mendelssohn napisał z głębokiej wewnętrznej potrzeby, nieskrępowany żadnym teatralnym zamówieniem, przelewając na papier dźwiękowe wizje, powstałe w jego wyobraźni pod wpływem lektury Snu nocy letniej. Dzieło ma postać klasycznej formy sonatowej, jednak język muzyczny, emocjonalność i zjawiskowa, nieznana do tej pory brzmieniowość (zwłaszcza początkowych sekwencji, rodem ze świata elfów) są jak najbardziej romantyczne. Mendelssohn napisał Uwerturę w 1826 roku, rok później jej prawykonania dokonano w Szczecinie – na koncercie, który był zarazem publicznym debiutem młodego kompozytora.

Minęły lata, Mendelssohn zyskał sławę i uznanie. W roku 1841 król Prus, Fryderyk Wilhelm IV był świadkiem wystawienia w Poczdamie Antygony Sofoklesa z muzyką Mendelssohna, która tak mu się spodobała, że zaproponował kompozytorowi napisanie oprawy dźwiękowej do zaplanowanego na następny rok Snu nocy letniej Szekspira. 16 lat po Uwerturze Mendelssohn wrócił więc do tematu, komponując pozostałe fragmenty muzyki scenicznej, których jest łącznie 14 (kilka z nich połączonych później zostało w symfoniczną suitę). Wśród nich niewątpliwie najbardziej znanym jest Marsz weselny, wykonywany na prawie każdym ślubie. Trudno powiedzieć, czy byłby równie popularny, gdyby nie królowa Wiktoria, która była wielbicielką muzyki Mendelssohna – Marsz wybrała osobiście jako muzyczną oprawę ślubu swej córki. Często grywanym fragmentem Suity ze „Snu nocy letniej” jest również Scherzo, którego zwiewne motywy korespondują z lekkością początkowych fragmentów Uwertury.

 

Anna Pęchrzewska-Hadrych

 

Obraz Joshua Reynoldsa, Wikimedia Commons, PD

 

 

drukuj pdf

zobacz również:

Hector Berlioz | Symfonia Fantastyczna +dodaj do schowka
Kanon

Utwór stworzony pod wpływem silnego uczucia Berlioza do przyszłej żony

Johannes Brahms | Kwartet fortepianowy g-moll op. 25 +dodaj do schowka
Kanon

Wśród wielbicieli I Kwartetu fortepianowego Brahmsa było wiele znakomitości świata muzycznego, m.in. Arnold Schoenberg i Klara Schumann, żona Roberta Schumanna

Edward Grieg | I Suita Peer Gynt op. 46 +dodaj do schowka
Kanon

Najsłynniejszy utwór norweskiego kompozytora... z polskim akcentem

Gustav Mahler | I Symfonia D-dur Tytan +dodaj do schowka
Kanon

I Symfonia jest jak kiełkujące ziarno. W postaci zalążkowej znaleźć tu można najważniejsze idee dla późniejszej twórczości Mahlera