Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
< powrót

Claudin de Sermisy | Tant que vivray

kompozytor: Claudin de Sermisy
rodzaj: wokalne
Tant que vivray | Claudin de Sermisy

Pełna wdzięku melodia i skoczny rytm przysporzyły utworowi wielbicieli w całej Europie

Claudin de Sermisy – obok Clémenta Janequina – uchodzi za wręcz modelowego twórcę chanson w stylu paryskim: młodszej i znacznie prostszej kuzynki chanson burgundzkiej, w której dominowała jeszcze faktura polifoniczna. Dzieła kompozytorów działających w pierwszej połowie XVI wieku w Paryżu i związanych z oficyną drukarza i wydawcy muzycznego Pierre’a Attaingnanta miały charakter niemalże taneczny, trzy- lub czterogłosową fakturę homofoniczną opartą na cantus firmus oraz sylabiczną, deklamacyjną melodykę.

Sermisy był w tym gatunku kompozytorem nieco mniej płodnym niż Janequin (jego dorobek liczy „zaledwie” 175 chansons) i zdecydowanie odrębnym pod względem wyrazowym. Nie przepadał za chanson programową: jego utwory są być może mniej efektowne, za to znacznie bardziej subtelne i odznaczające się swoistym wdziękiem, wynikającym przede wszystkim z lekkości i przejrzystości struktury akordowej. Wyróżniają się też swoistymi cechami: obfitością krótkich, szybko powtarzanych dźwięków oraz charakterystyczną figurą rytmiczną na początku frazy – muzycznym odpowiednikiem stopy daktylicznej (sekwencja jednej długiej i dwóch krótkich nut). Schemat ten zresztą zadomowił się w nieco późniejszej canzonie instrumentalnej z przełomu XVI i XVII wieku.

Tant que vivray (Dopóki pozostanę w kwiecie wieku) jest bodaj najpopularniejszą chanson w dorobku Sermisy’ego. Pełna wdzięku melodia i skoczny rytm, ściśle odpowiadający akcentom w tekście poetyckim, przysporzyły jej mnóstwa wielbicieli także poza granicami Francji. Czterogłosowy utwór jeszcze za życia kompozytora doczekał się licznych aranżacji i reedycji, między innymi w Anglii, Hiszpanii, Niderlandach i Włoszech. Wspomniany już Attaingnaint wydał ją w 1529 roku w postaci tabulatury lutniowej oraz w opracowaniu na głos z lutnią, w którym sopran realizuje oryginalną linię sopranową, lutnia zaś – ornamentowaną aranżację trzech dolnych głosów. Dwa lata później, w tej samej oficynie ukazał się zbiór dwudziestu jeden chansons w układzie na instrument klawiszowy, jedna z pierwszych tego rodzaju antologii w dziejach drukarstwa muzycznego. Przebojowa Tant que vivray doczekała się w tym ujęciu jeszcze śmielszej ornamentacji, wzbogacającej pierwotną fakturę akordową chanson.

                                                                                                                               

                                                                                                                       

Dorota Kozińska

 

„Taniec Salome”, Benozzo Gozzoli, Wikimedia Commons, PD

 

drukuj pdf

zobacz również:

Josquin des Prez | El grillo +dodaj do schowka
Kanon

Niderlandzcy kompozytorzy i kapelmistrzowie, w tym również Josquin des Prez, byli w renesansie specjalistami cenionymi w całej Europie

Mateo Flecha | La Guerra +dodaj do schowka
Kanon

Quodlibety – czyli żartobliwe utwory katalońskiego kompozytora

Mikołaj Gomółka | Kleszczmy rękoma +dodaj do schowka
Kanon

Muzyka do biblijnego psalmu w przekładzie Jana Kochanowskiego